Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Έζρα Πάουντ: Με την Τοκογλυφία...

Σχετικά με την θέση του χρήματος και την πίστωση σε μια υγιή κοινωνία, ας δούμε τι έλεγε ο μεγάλος φασίστας ποιητής Έζρα Πάουντ, ο οποίος δεν έγινε γνωστός μόνο ως μέγιστος ποιητής του 20ου αιώνα, ούτε μόνο ως μέντορας του Τζέημς Τζόϋς, του Γέητς, του Ουίλλιαμ Κάρλος Ουίλλιαμς και του Τ.Σ. Έλιοτ.
Ήταν και ο διανοούμενος που προσανατόλισε την θέση του σύγχρονου Εθνικισμού πάνω στην οικονομική θεωρία.


Ήταν ένας από εκείνους τους μεγάλους στοχαστές που πίστευε ότι πίσω από την κυριαρχία της δημοκρατίας (τέκνο του καπιταλισμού) και του κομμουνισμού που αναφερόντουσαν στην “ευτυχία του μεγαλύτερου γενικού όρου”  ήταν κρυμμένη η τυραννία των τραπεζιτών.
Αυτή η τραπεζική τυραννία και η κυριαρχία του χρήματος δημιούργησε εκείνη τη νέα τάξη πραγμάτων στην οποία η αριστοκρατία του χρήματος είχε αντικαταστήσει την αριστοκρατία του πνεύματος που μέχρι εκείνη τη στιγμή “υπήρξε ο οδηγός κι ο φάρος του πολιτισμού”.
Απέναντι στην άθλια εμπορευματικοποίηση και την απόλυτη παρακμή της τέχνης, ο  Έζρα Πάουντ αντέτασσε τον καλλιτέχνη – πολιτικό.


Έζρα Πάουντ Canto LXV - With Usura (Με την τοκογλυφία...)


Με την τοκογλυφία,
δεν φτιάχνουν σπίτια οι άνθρωποι γερά:
η κάθε πέτρα λαξεμένη και βαλμένη στη θέση της σωστά
να στρώσει απάνω ο σοβάς, να δέσει
ο σκελετός, να κάτσουν τα στολίδια.

Με την τοκογλυφία
δεν ζωγραφίζουν οι άνθρωποι
παράδεισους στις εκκλησίες
μετά βαΐων και κλάδων,
την παναγιά να δέχεται τον άγγελο εξ ουρανών
κι απάνω εκεί στο πρόχειρο μολύβωμα να λάμπει
το φωτοστέφανό της.

Με την τοκογλυφία
δεν αξιώνονται οι άνθρωποι Γκονζάγα,
κληρονόμους, παλλακίδες,
δεν φτιάχνονται οι εικόνες για νʼ αντέξουν
στον χρόνο και να μας αντέξουν
φτιάχνονται για να πουληθούν αμέσως
και πουλιούνται

Με την τοκογλυφία,
κρίμα μεγάλο κι άδικο ενάντια την φύση,
κάτι μπαγιάτικα αποφάγια το ψωμί σου
χάρτινο το ψωμί σου,
χωρίς το στάρι των βουνών και το σκληρό αλεύρι.

Με την τοκογλυφία χοντραίνει η μολυβιά.

Με την τοκογλυφία ξεχαλινώνονται οι γραμμές
κι οι άνθρωποι δεν βρίσκουν τόπο να φωλιάσουν.
Η πέτρα τρώει το λιθοξόο
κι ο αργαλειός τον υφαντή.

Με την τοκογλυφία

δεν φτάνει το μαλλί στην αγορά
και δεν αφήνει κέρδος το κοπάδι με την τοκογλυφία.
Μάστιγα, μάστιγα μεγάλη αυτή η τοκογλυφία
στομώνει τη βελόνα στο χέρι της κυράς
και σταματά το ακούραστο αδράχτι.
Δεν γίνεται Πιέδρο Λομπάρδο
ούτε κρασί με την τοκογλυφία.
Ντούτσιο δεν γίνεται ούτε Πιερ ντελά Φρανσέσκα
και Χουάν Μπελίν και Λα Καλούνια
ζωγραφιστή με την τοκογλυφία.
Αντζέλικο δεν γίνεται, δεν γίνεται Αμπρότζιο Πρέντις,
ούτε εκκλησία πέτρινη,
κι απάνω από την πύλη σμιλεμένο: Αγαπάτε Αλλήλους.

Άγιο Τρόφιμο… όχι, ασφαλώς, με την τοκογλυφία.

Και Άγιο Ιλαρίωνα… όχι, βεβαίως, με την τοκογλυφία.

Σκουριάζει η σμίλη με την τοκογλυφία.
Σκουριάζει η τέχνη κι ο τεχνίτης,
τρώει το νήμα ο αργαλειός,
κανείς δεν ξέρει πια να κάνει τα χρυσοκεντητά ,
έχει λεκέδες το γαλάζιο, σκορπίζεται το κρεμεζί,
Μέμλινκ δεν βρίσκει πια το σμαραγδί.

Έσφαξε η τοκογλυφία μες τη μήτρα το παιδί,
στόμωσε του νέου την ορμή,
την άνοια, την παράλυση έφερε στο κρεβάτι,
πήγε και ξάπλωσε ανάμεσα στη νύφη
και τον γαμπρό της


ΠΑΡΑΦΥΣΗ

Έφεραν πόρνες στην Ελευσίνα,
σερβίρουν πτώματα…
έτσι προστάζει η τοκογλυφία.




*Σημείωση του ποιητή
Usura (Τοκογλυφία) = επιβάρυνση για την χρήση αγοραστικής ισχύος, επιβαλλόμενη αδιαφορώντας για την παραγωγή, συχνά αδιαφορώντας για τις δυνατότητες παραγωγής. (εξού η αποτυχία της Τράπεζας των Μεδίκων).


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου