Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 – 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013 Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.




του Κώστα Καρδαρά
Χειρουργού,
Προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου Καρδίτσης,
Μέλους του Εθνικού Συμβουλίου 
του Εθνικού Μετώπου 

Στην Εθνεγερσία του 1821, οι Έλληνες όλων των κοινωνικών τάξεων ξεσηκώθηκαν σαν μια γροθιά με ένα και μοναδικό σύνθημα: «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ».

Το μόνο που ζήτησαν, το μόνο για το οποίο αγωνίστηκαν, διακυβεύοντας και θυσιάζοντας απλόχερα τις ζωές και τις περιουσίες τους, ήταν η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Η δυνατότητα δηλαδή να καθορίζουν μόνοι τους το μέλλον τους, να εξουσιάζουν οι ίδιοι τους εαυτούς και τη χώρα τους.


Κανενός είδους ευημερία ή υλική παροχή και απόλαυση δεν στάθηκε ικανή να τους εκτρέψει από τον αγώνα τους για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Σήμερα, το κράτος μας δεν είναι ελεύθερο. Τα ενεργειακά αποθέματα, οι συγκοινωνίες, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, το σύνολο των κοινωνικών και εργασιακών μας σχέσεων, δομών, αμοιβών και εξελίξεων και σύντομα, αν δεν αντιδράσουμε, ακόμα και η γη και το νερό μας, ευρίσκονται υπό τον αυστηρό έλεγχο ξένων χαμηλόβαθμων οικονομικών αξιωματούχων.

Το πολιτικό κατεστημένο, διαγκωνίζεται να εκτελέσει κατά γράμμα την παραμικρή τους οδηγία χωρίς την παραμικρή ένσταση ή αντίρρηση, τηρώντας μόνο τους κανόνες του «δόγματος του σοκ», προβάλλοντας δηλαδή αρχικά μία εξοντωτική προοπτική και διατυμπανίζοντας στη συνέχεια σαν επιτυχία του την εφαρμογή κάποιων «ελαφρύτερων» μέτρων (που από την αρχή ήταν αυτά που είχαν σχεδιασθεί).

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, το μοναδικό αγαθό που ζήτησαν οι Έλληνες, σήμερα απουσιάζει από το κράτος μας. Είναι ένα κράτος του οποίου το παρόν και το μέλλον καθορίζουν όχι η συλλογική έκφραση των πολιτών του αλλά ξένα προς αυτό κέντρα λήψεως αποφάσεων.

Οι Έλληνες μπορούμε να ανεχθούμε πάρα πολλά. Μπορούμε να επιβιώσουμε στις δυσμενέστερες των συνθηκών και να αντέξουμε αδιαμαρτύρητα τις τραγικότερες ελλείψεις. Η στέρηση όμως της Ελευθερίας, μας κάνει να εξεγερθούμε αργά ή γρήγορα. Και η εξέγερση είναι τότε θυελλώδης, συντριπτική και σαρωτική. Νικηφόρα και καθαρτήρια. Αυτό, ας το έχουν υπ’ όψιν τους οι νεοταξίτες εισβολείς.

Και κάτι ακόμα. Όταν σε μία καμπή του αγώνα του 1821, η κούραση, οι απογοητεύσεις και τα ατομικιστικά ανακλαστικά, δημιούργησαν τάσεις συμβιβασμού και παραιτήσεως, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επανέφερε τα εθνικά αντανακλαστικά, εφαρμόζοντας στην πράξη το σύνθημα «ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ». Αυτό, αφορά τα ασπόνδυλα ανδρείκελα του νεοταξικού καθεστώτος.







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου