Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΕΩΣ

Σήμερα 2 Αυγούστου, δύο ημέρες πριν την επέτειο της 4ης Αυγούστου του 1936,  την τελευταία φορά δηλαδή στην σύγχρονη Ελληνική ιστορία που η χώρα μας ευτύχησε να έχει πραγματικό κυβερνήτη κι Εθνικό κράτος, επαναφέρουμε στη μνήμη όλων την βούληση και την αποφασιστικότητα που χαρακτήριζαν τον Ιωάννη Μεταξά.

Σε οικονομικές συνθήκες ανάλογες -σύμφωνα με τα μέτρα της εποχή-  των σημερινών, το καίριο χτύπημα στους τότε τοκογλύφους δόθηκε από τον "κακό Φασίστα" που ο δημοκρατικός συρφετός προσπαθεί  επί ματαίω  μετά θάνατον να αμαυρώσει.

Το 1936 δια του Ιωάννη Μεταξά η Ελλάς, αρνήθηκε να εξυπηρετήσει δάνειο που είχε συνάψει το Ελληνικό κράτος με την Βελγική Τράπεζα Societe Commerciale de Belgique.

Η κυβέρνηση του Βελγίου έσπευσε να συνδράμει την Βελγική Τράπεζα και προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο του Διεθνούς Δικαίου που είχε ιδρυθεί από την Κοινωνία των Εθνών (πρόδρομό του ΟΗΕ).

Στην προσφυγή της η Βελγική Κυβέρνηση κατηγόρησε την Ελλάδα ότι αθετεί τις διεθνείς της υποχρεώσεις.

Το Ελληνικό Κράτος (η  κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά), απάντησε με υπόμνημα στο οποίο ανέφερε: 
. «Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για τη διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν θα μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. Όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην θέση της, θα έκανε το ίδιο»

(Yearbook of the International Law Commission, 1980, τομ. ΙΙ, μέρος Α., σελ. 25, 26)

Η δίκη πραγματοποιήθηκε το 1938 και ο νομικός εκπρόσωπος του Ελληνικού Κράτους (της  κυβέρνησης Ιωάννη Μεταξά), κατέθεσε νέο υπόμνημα στο οποίο υποστήριζε:

 «Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία κάνει αδύνατο για τις Κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς τον Λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα. Είναι αδύνατον να πληρώσει μια Κυβέρνηση το χρέος, και την ίδια στιγμή να παρασχεθεί στον λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και φυσικά, το καθήκον του Κράτους να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημοσίων υπηρεσιών, ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ έναντι της πληρωμής των χρεών της. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, αν αυτό ΘΕΤΕΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών του, κι έχει σαν αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας. Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και τη διοίκηση, η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους».



Εξετάζοντας αυτά τα επιχειρήματα, το Διεθνές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαίου της Κοινωνίας των Εθνών δικαίωσε πανηγυρικά την Ελλάδα.

Το σπουδαιότερο όμως είναι το εξής: Σε αυτά τα νομικά δεδομένα (Νομικά Επιχειρήματα και Δικαστική Απόφαση), στηρίχθηκε το 2003 ο...Πρόεδρος της Αργεντινής Νέστωρ Κίρσνερ, για να διαγράψει το μεγαλύτερο μέρος του Δημόσιου Χρέους της Αργεντινής και να σώσει την χώρα του από τα νύχια του ΔΝΤ. 


Αυτά είναι τα Ιστορικά γεγονότα και έτσι ενεργούν οι Εθνικοί ηγέτες!
Τα ΟΧΙ ΘΕΛΟΥΝ ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ...!

Γ. Βεργιάννης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου